Oude oma (57) sexdaten

Helaas is mijn man veel te vroeg gestorven en ben ik daardoor alleen achter gebleven. De kinderen zijn het huis al uit maar zie ik gelukkig nog wel vaak. Ik heb me lang afgesloten van gevoelens voor mannen maar ik wil me daar nu wel weer een beetje voor open stellen. In eerste instantie iets wat een beetje vrijblijvend blijft omdat het wel erg wennen zal zijn.

Het is de laatste tijd maar een trieste bedoeling met de mannen die ik om mij heen zie. Niemand die meer een poging waagt, alles gaat zo langzaam en twijfelend en dralend. Gaan we ineens niet meer recht op ons doel af? Waar ligt dat toch aan?

Mag ik ook weer een keertje? Of wellicht meer dan slechts een keertje? Het leven is erg saai, ik krijg te weinig lichamelijke aandacht. En ook dat heeft een mens nodig, niet alles draait om intelligentie. Goeie sex doet je alle zorgen vergeten en dat is wat iedereen volgens mij van tijd tot tijd nodig heeft. Zo ook ik.

Ik mag dan zeker niet meer de jongste of de knapste zijn maar ik ben nog lang niet afgeschreven qua gevoel hoor. Dat is nog volop aanwezig en ik wil daar na een lange periode van verdriet wel weer eens aandacht aan besteden.

Vaak ben ik opgewonden en hoewel ik de liefde van mijn leven aan een vreselijke ziekte ben verloren, weet ik zeker dat hij had gewild dat ik weer gelukkig zou zijn. Ik denk niet dat ik gelukkig wordt van een nieuwe liefde, maar wel van lichamelijke en geestelijke bevrediging. Zou jij mij daarbij willen helpen?