Lekkere oma (57) uitnodigen

Ik mag dan zeker niet meer de jongste of de knapste zijn maar ik ben nog lang niet afgeschreven qua gevoel hoor. Dat is nog volop aanwezig en ik wil daar na een lange periode van verdriet wel weer eens aandacht aan besteden.

Ik kijk ernaar uit om een man te ontmoeten die me volledig op het bed kan vastbinden zodat ik me niet kan bewegen. Hij zou goed moeten zijn in plagen en kietelen tot ik om genade smeek. Kietel mijn poesje met veren en laat me veel klaarkomen. Laat me gillen terwijl ik mijn gevoelige klit laat martelen.

Mijn ex vond mijn naam Pearl niet bij me passen, hij zei altijd dat ik nou niet bepaald het pareltje in huis was. Dat als hij me zal verkopen niks zou verdienen. Wie weet ontmoet ik hier een man die meer in mij ziet dan mijn ex..

Het is de laatste tijd maar een trieste bedoeling met de mannen die ik om mij heen zie. Niemand die meer een poging waagt, alles gaat zo langzaam en twijfelend en dralend. Gaan we ineens niet meer recht op ons doel af? Waar ligt dat toch aan?

Ik zie alleen bijna maar jong spul hier voorbij komen. Ik weet niet of ik uberhaupt een kansje maak op een leuke man, maar niet geschoten is altijd mis. Dat is ook wel een beetje mijn motto in het leven. Nee heb ik, ja kan ik krijgen. Ik heb nu geen verwenstaaf maar ik kan er altijd een krijgen. Die van jou misschien?