Oudere oma (56) versieren

Pijn is geen marteling, het is genot. Ik hou ervan vastgebonden te zijn, een slavin te zijn enz. Een combinatie van pijn en plezier is een genot.

Helaas is mijn man veel te vroeg gestorven en ben ik daardoor alleen achter gebleven. De kinderen zijn het huis al uit maar zie ik gelukkig nog wel vaak. Ik heb me lang afgesloten van gevoelens voor mannen maar ik wil me daar nu wel weer een beetje voor open stellen. In eerste instantie iets wat een beetje vrijblijvend blijft omdat het wel erg wennen zal zijn.

Zo lang je nog kunt, moet je er van profiteren. Ben nog jong van lichaam en geest en kan elke dag wel seks hebben. Als ik tenminste een kerel vind die me elke dag wilt komen doen. En daar wringt het schoentje. Ik lijk maar geen mannen tegen te komen die mijn libido aan kunnen, die elke dag seks kunnen hebben. Meestal zijn het woorden maar de daden blijven achterwege. Misschien vind ik hier die man?

Het is de laatste tijd maar een trieste bedoeling met de mannen die ik om mij heen zie. Niemand die meer een poging waagt, alles gaat zo langzaam en twijfelend en dralend. Gaan we ineens niet meer recht op ons doel af? Waar ligt dat toch aan?

Ik ben Josefien en ik heb wel gezien dat ik een van de oudste vrouwen ben van deze website. Ik heb zitten denken hoe ik de concurrentie kan aangaan met die jonge dames, maar ik weet niet hoe. Misschien heb jij een idee?