Ik sta bijna op het punt om het ontmoeten van de ware op te geven, maar natuurlijk is het beter om eraan te werken nu een gelukkig leven te hebben, en later aan de rest te gaan werken. Ik hoop diegene hier te vinden.
Het is niet genoeg, alles moet erin. Het moet diep en dik, en hard en veel. Wie kan mij genezen? Dit voelt als een vloek. Een vloek die mij veel te veel genot brengt. Moet het anders? Hoe los ik dit op, is het op te lossen? Of denk jij de oplossing voor mij te hebben?
Ik sta dagelijks achter het aanrecht, maar het is zo eenzaam. Ik wil in volle outfit voor iemand gaan koken en dan na het eten mijzelf als toetje aan je aanbieden. Jij bepaald hoe je me wilt eten, iedere dag een beetje anders? Maar wel vaak en veel?
Weduwe, Oma, op leeftijd, maar nog steeds niet het typetje om achter de geraniums te gaan zitten loeren en bedenken wat een lol en plezier ik vroeger had. Want die pleziertjes, die wil ik nu nog steeds beleven. Niet meer iedere dag zoals vroeger hoor, maar een paar keer per week toch zeker wel!